Uit de recensies:
Terug naar Pagina 2
Een uitbundige
dierenwereld
door Trees van Herpen,
Provinciale Zeeuwse Courant.
Een vrolijke beestenboel, zo zou je de expositie van Nini Huigen in Galerie 'd Ouwe Smisse in Groede kunnen typeren. Maar die kwalificatie doet de kunstenares tekort. Haar werken zijn uitbundige explosies van kleur, waarin dieren schuil gaan. De achtergrond tovert als het ware het dier tevoorschijn en krijgt daardoor een belangrijker betekenis dan het onderwerp zelf.
Nini Huigen werkte als illustratrice voor diverse uitgevers en bedrijven. Zij groeide op in het tropische, onherbergzame Atjeh van voor de oorlog. Haar fascinatie voor exotische dieren is daar op terug te voeren. Na een gedwongen verblijf in Japanse vrouwenkampen en een periode in Singapore kwam ze naar Nederland. Ze kreeg haar opleiding aan de Kunstnijverheidschool in Den Bosch en op de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag.
De collectie in Groede valt in twee categorieën uiteen. Enerzijds is er het sterk decoratieve werk, dat zij waarschijnlijk maakte als illustratie. Anderzijds is het vrije werk, waarin ze al haar gevoel en talent kwijt kan. Nini Huigen heeft een losse manier van schilderen. Geen gepriegel, geen scherpe contouren en toch trefzeker zijn haar dieren herkenbaar tegen een vlammende achtergrond. Vooral in het vrije werk is dat zichtbaar. Licht geabstraheerde leeuwen en neushoorns doemen op uit de achtergrond. Warme tinten rood en groen suggereren een jungle. Oosterse runderen met krachtige koppen staan in een décor dat druipt van het klamme oerwoud, alsof je door een nat venster kijkt.
Kleurgebruik
De olifantenfamilie is een vrolijke troep in blauwe tinten met rode, gele en groene accenten. Juist het geraffineerde kleurenmengsel maakt de olifantenhuid grijs en rimpelig zoals een olifant moet zijn, zonder dat het met grote precisie is gepenseeld.
Steeds weer opnieuw weet de kunstenares de toeschouwer te verbazen met haar verbluffende kleuren, vrolijk en uitbundig en toch passend bij de werkelijkheid. Ze vindt een harmonie in kleur en compositie die een feest is voor het oog en die dikwijls even de ziel raakt. De trouwhartige apenoogjes, de dominantie van de kleine hond over de grote, zijn treffende voorbeelden.
Gestileerd
Het andere gedeelte van de verzameling is meer gestileerd, zonder streng te worden overigens.
De ijzig blauwe vriesvogel gaat op in een ingewikkeld patroon van lijnen en cirkels met een auberginekleurige zon als warm kleuraccent. Steltpotige vogels in een art-deco stijl ogen onbereikbaar. Daarentegen zijn de vurige hanen weer heel herkenbaar en vrolijk warm. Meelijwekkend is het werk getiteld "gekooid verlangen'. Een rund met trieste ogen staat tussen twee spijlen of stammetjes, de kleur van dit werk is sober en ingetogen grijsblauw.
Naast het vrolijke, uitbundige karaker van de meeste werken, tekent het de veelzijdigheid van deze kunstenares.
(1999)
Door naar Pagina 4